لژیون  فرشید تفرشی

رهایی در انتظار تست....

بشتاب !

من آب می آورم ، تو آنقدر بنوش که سیراب شوی ،اما نه زیر آب ،

من بلندم ، به بلندای قله هایی که نتوان تسخیر نمود ،اما تو بربام من مسلح

بیا تا عظمت را ببینی

من می رویانم ،آنقدر که زمین و آسمان را شب  و ظلمت فرا گیرد ، اما تو از

میان  سبزه ها نور را بیاب و بر بال آن بنشین و به سوی من پرواز کن تا آنچه

به باورت نمی گنجد ببینی ،

تو می توانی همه آنچه  هست با نیروی  عقل  خویش تبدیل به بهترین کنی

و به سوی نقطه ای بیایی که آغاز نمودی. .